Gandawa
Złote lata Gandawy przypadają na XIII i XIV wiek. Była ona zaraz po Paryżu, drugim co do wielkości miastem. Bogactwo i sławę miastu przyniosło flamandzkie płótno. Po roku 1827, gdy ukończono budowę kanału Gandawa - Terneuze miasto stało się ważnym portem handlowym. Przędzenie bawełny dodatkowo umocniły gospodarkę Gandawy. Gandawa leży u ujścia rzeki Leie do Skaldy. W zakolu tej pierwszej rozlokowało się stare miasto. Centralna część dzielnicy staromiejskiej to duże place: Koornmarkt, Sint Baafsplein, Vrijdagmarkt. Bardziej na północ zagłębiamy się w plątaninę wąskich i krętych uliczek. Na południe od centrum ulice są szersze, a domy wyższe. W mieście znajdują się kamienice z różnych epok: obok średniowiecznych, gotyckich, stoją renesansowe, barokowe i rokokowe. Stolica Flandrii Wschodniej zattem prezentuje się bajecznie. W sercu starego miasta wznosi się katedra św. Bawona - najsłynniejsza budowla sakralna Gandawy. W niej znajduje się "ołtarz Baranka Eucharystycznego" autorstwa braci Huberta i Jana van Eyck.